Kürtler

کُرد ها به طور تاریخی در مناطق کوهستانی و مغربی شمال شرقی جغرافیا عثمانی در مزارع ارزورم، مامورتیلازیز، بیتلیس، دیاربیکیر، وان و موسل زندگی می کنند (کلد ۴، ص ۱۲۰). منابع آنها را به عنوان یک قوم شجاع، سخاوتمند و مهمان نوازی توصیف می کنند؛ آنها به طور عمده از کشاورزی و دامداری (غنم، شتر، کباب) دستمزد خود را تأمین می کنند. بسیاری از کردها با فتحات اولیه اسلام مسلمان شدند؛ کسانی که اسلام را قبول نکردند، با پرداخت حجت، دین های قدیمی خود را به مکسیسی ادامه دادند و تعداد کمی از آنها به مسیحیت تعلق داشتند (جلد ۲، ص ۱۱۵). منابع همچنین می گویند که در میان آنها کسانی نیز وجود دارند که مذهب خارجی را پذیرفتند (جلd ۲،ص ۱۱۵) . ## تاریخ سیاسی و روابط با همسایگان سلطانان دولت دوران روابط سیاسی مداوم با اربابان و حاکمان کرد را برقرار کرده اند (جلد ۲، ص ۱۱۵). کرد ها با همسایگانشان مانند عرب، فارس، ترک، ارمنی و سوریانی، گاهی با خویشاوندی سیاسی و موافقت نامه هایی به صلح منطقه کمک کرده اند. جغرافي اومیری می گوید که کرد ها پس از حمله مغول به دمشق، یمن و مصر مهاجرت کردند؛ این ثبت از نظر تاریخ کرد ها اهمیت دارد (جلد ۲، ص ۱۱۵). ## ویژگی تصاویری که در منابع وجود دارد تاریخ شناسان اسلامی دوره کردستان را به شکل های مختلف و حتی متناقض توصیف کرده اند: برخی نویسندگان آنها را با صفات منفی توصیف می کنند، در حالی که دیگران آنها را به عنوان "خیرخوار"، "مستقیم" و "محمّد پناهجویان خود" معرفی می کنند (جلد ۲، ص ۱۱۵). باید در نظر گرفته شود که این تصاویرها دیدگاه زمانی نویسندگان مربوطه را منعکس می کنند نه تاریخ تاریخی.