İmadiye

امدی، یک قلعه و شهر تاریخی با موقعیت کوهستانی محافظت شده در منطقه کردستان عراق و مرکز یک بلدیای کرد با همان نام است. در منابع از جغرافیاگران دوره اسلامی تا سوابق آرکائیو عثمانی، به عنوان یک موقعیت استراتژیک و یک واحد اداری که برای قرن ها توسط اربابین کرد اداره می شد، یاد می شود. جغرافياي و منابع جغرافايي و منابع سفر كلاسيكي اسلامي اميدي را با حفاظت از محل و آبش مطرح مي كند؛ از حفاظت از مکان و آب آب ابوالفيده صحبت مي كند (جلد 2، ص 111). محل، در حال حاضر در منطقه كردستان عراق، 6 كيلومتر از محافظة سرسنگ قرار دارد (جلده 2،ص 113). بر اساس اطلاعات اومیری، امدی یکی از مهم ترین محل های قبیله های اطراف چولمیریک (هکاری) است و با قلعه هارون یاد می شود (جلد ۲، ص ۱۱۱). ## منابع می گویند که به نام Behdinan یا به نام شناخته شده به عنوان دولت عمدی، سرزمین های گسترده ای از جمله برادست در مناطق الجزایر، عراق و جبال را تحت سلطه گرفت و حاکم های آن در دوران حکومت مغول و تاتار نیز تأثیرگذار بودند (جلد ۲، ص ۶۷). یکی از حاکمان عمدی به نام شمس الدین محمد شناخته می شود و خود را به عنوان حاکم عمدی نوشت (جلद ۲،ص ۶۷) در مناطق تحت حاکمیت حقاری، کورده ها ساکن بودند و در این چارچوب، گورگل، امیدی و بای تحت سلطه ای ازدین شیر بی (جلد ۴، ص ۴۰) نیز ثبت شده است. ## در دوران عثمانی عثماني، امیدي، یک پرچم و "حکومت" بود که اربابان کرد با وضعیت یورتلوت-جاقت اداره می کردند. در سال ۱۶۷۰، نامگذاری پرچم ایمانی با نام "نشان حکومت ایمانی" ثبت شد؛ در این نشان آمده است که "پدران و پدربزرگان امدی از قديم العیام تا حازل در زمان حکومت ایمیانی به عنوان قاضیان کردستان از نسل به نسل به بعد به عنوان مسئولان کشور و اجاقت خود در این زمینه مسئولان می باشند" (کلد ۳، ص ۴۹-۵۰). در تقسیم اداری، امدی یکی از واحدهای "ایلت-ای کوردستان" بود که با جیزر و مسیون در کنار آن شمارش می شد (جلد ۳، ص ۵۱). حاکمیت قائیم همیشه پایدار نبود؛ در حالی که با قبیله اش مشکلی داشت، امیرالمؤمنین (ع) با پسرش کوباد (ع). در عوض برادرش به نام امیرالمومنین (بهرام) ، برای مجازات عاملان این حادثه، به دولت مرکزی رجوع کرد (جلد ۳، ص۱۷). در منابع عثمانی اواخر، امیرمؤمن (ع)) به عنوان یکی از مقام های مهم ولایت حققری نشان داده شده است (جلده ۴، ص۲۷). ۹۳) ؛ در لیست های اداری به عنوان یک واحد وابسته به هر دو ناحیه حققاری (چولومریک) و ولایت موسل (با اکره، زیبار، دوحوک، زاهو) قرار دارد (جلد ۴، ص۱۹). ## بعد از جنگ جهانی اول، امدی یکی از مراکز مقاومت قبایل کرد در برابر نفوذ انگلیسی در دوره های پس از جنگ جهان اول شد. در سال ۱۹۱۹ در تلگراف های رمزنگاری شده زمانی که یک فریدایی انگلیسی که به امدی می رفت، توسط امدی ها خدمت می شد و این نیروها با عقب نشینی به دوحوک دنبال می شدند، منعکس شده است (جلد ۳، ص ۱۲۳). در همان دوره، وابستگی های موسلی به حکومت مرکزی قبایل زاهو، دوحک و امدی به قبیله های کرد تاکید شده است. 122) ، از قبیله های امیدی، گایان، میران و باتوان در آمادگی برای شورش در برابر انگلیسی ها به دلیل اعمال انگلیسی ها ثبت شده است (جلد 3، ص 127) ، و گزارش شده است که قبیلها امیدی و زاهو با اتحاد بر روی انگلیسی ها حمله کردند پس از قتل یک مقام سیاسی انگلیسی (جلدی 3، صفحه 133).