Keldaniler

کلدی ها، یکی از جوامع مسیحی هستند که از دوران باستان تا دوران عثمانی در جغرافیه Mezopotamia و Kurdistan وجود داشته اند. منابع تاریخ کردستان تاریخ کلدی را با ارمنیان، سوریان و نصوری ها به عنوان عنوان یک عنوان مهم برای کسانی که می خواهند این منطقه را کشف کنند، در نظر می گیرند. در سوابق اوسیبیوس که اولین تاریخ سیستماتیک و جهانی جهان باستانی محسوب می شود و با قدیمی ترین شواهد در دست خود آغاز می شود تا سال 325 میلادی، کِلدان ها؛ با آشوریان، مادیان و لیدیان در میان افرادی که مورد بحث قرار گرفته اند قرار می گیرند (کلد 1، ص. 36). ایوالیا چلیبی در جغرافیای کردستان به نسبت کمیت های کوچک نیز اشاره می کند و در کنار یزدی ها، سرخباشان/الوی ها، زازایان، ارمنی ها، ترکمن ها، عرب ها، سوریان ها و نصوری ها نیز در مورد کَلدان ها اطلاعات می دهد (جلد 4، ص 73). به همین ترتیب مشخص می شود که قبیله ای که به جوامع نستوری و کلدانی تعلق دارند، از فرزندان کلدان و سوریان قدیمی هستند، که به نژاد کرد تعلق ندارند؛ این قبیلی در قدیم ترین زمان های ثبت تاریخ جغرافیایی تحت سلطه آشوریان در نینوا دیده می شود، و در پایان سلطنت آشور ها به سلطه فرمانروایان مدیا و سپس کیهوسروف منتقل می شود (جلد 4، ص 112). ## اسناد آرکائیو عثمانی 19. مستندات آرکائیو عثمانی قرن یک منبع غنی برای پیگیری تاریخ اداری و اجتماعی کلدان ها است. این اسناد، همراه با ارمنیان، سوریان و نصوریانی که در کردستان زندگی می کردند، مواد مهمی برای نوشتن تاریخ کلدان نیز ارائه می دهند (جلد 3، ص 57). اسناد مربوط به ساخت یک کلیسای کلدانی در محوطه باز وان در چارچوب صندوق ارادۀ خبرنگار (I.HR) وجود دارد؛ همچنین اسناد مربوط بر مجوز و نشانه هایی که دولت عثمانی به کشیشانی که در سطح پدر و مادر و در کشور خدمت می کنند، اعطا می کند، اکثریت این صندوق را تشکیل می دهد (کلد ۳، ص ۶۴). اما صندوق هایی مانند اتاق ترجمه (HR.TO) گزارش های سفارتخانه های خارجی در مورد کلیساهای غیرمسلمان در این منطقه و بررسی های مربوط به سلامت جان و دارایی این کلیساها را دارند (کلد 3، صفحه 69).