Asur

آشور (آشوریان، آشوریان) یک قوم است که در منابع باستان و بعد از آن در میان قوم های باستانی جغرافیای کردستان یاد می شود که در شمال Mezopotamia، به ویژه در اطراف دره دیگل و نینووا حکومت می کردند. نام آن در نامگذاری های تاریخی منطقه (آشوریستان، الجیرات آشور، آشوری) و در دوره های بعد به عنوان کردستان شناخته می شود. ## منابع باستان و ارمنی در منابع باستانی، آشوریان با سایر قوم های بزرگ منطقه به طور مکرر ذکر می شوند. دیودوروس سیسیلی، در اثرش، ماد، فارس و بابلی ها را با اطلاعات غنی یاد می کند (جلد ۱، ص ۲۸). طبق روایت مورخ ارمنی موسی خورناتی، ملکه اسوری سمیرامیس، وقتی به جای یک صفحه در شمال رسید، یکی از پادشاهان ماد و یک مذهبی به نام زردشت را در آشورستان به عنوان معاون پادشاه گذاشت (کلد ۱، ۷۶، ۷۷). در همان اثر، خورن از اصطلاح کورداتیس برای منطقه ای که در جنوب دریاچه وان ناتیس قرار دارد، استفاده می کند و برای یک منطقه کوهستانی نام کوردک (کلڈ ۱، ٧۷). ## منابع مسیحی و اسلامی نیز داستان های مسیحیت اولیه را به آشور اختصاص می دهد. تاریخ مار قرداغ که در دوران شاه ساسانی شاپور دوم در تعقیب علیه مسیحیان شهید شد، با جزئیات مربوط به قرن چهارم اطلاعات را در مورد دنیای فرهنگی عراق و کردستان ارائه می دهد؛ در این متن کرد ها به طور مستقیم ذکر می شوند و بر اساس یک روستای آشوری به نام Hazza، مادر و مادر مار قراداغ است (جلد 1، ص 58). او می گوید که پادشاهان آشور قبل از اسلام این نام را استفاده می کردند و این مناطق بعد از آن به عنوان الجیرو آشور شناخته می شدند؛ با این حال با گذشت زمان نام الجیرا به طور گسترده تر مورد استفاده قرار گرفت (کلد ۲، ص ۶۱، ۶۲). ## در مطبوعات عثمانی آشور در بحث درباره نژاد قومی کردها و لایه های تاریخی منطقه به وضوح در مطبوعاتی عثماني و مطبوعات دوره ای قرار دارد. "آشوری/آشوری" از کشورهای باستانی آسیا محسوب می شود؛ شامل کوهستان های کردستان امروزی است، اما با گذشت زمان نام این کشور با قرطان از قبایل آری فراموش شده و نام کردستان را گرفته است؛ احتمال دارد که اسوری ها با آنها مخلوط شده و به طور کامل از بین رفته و زبان یک ملت حاکم را پذیرفته باشند و ممکن است از این مخلوط به مردم کرد متولد شوند (کل ۴، ص ۱۰۳). در این کتاب ها نیز بر حاکمیت آشوریان در نینوا در قدیم ترین دوره های تاریخ تأکید شده است: این منطقه در ابتدا تحت حاکمیت اسوری دیده می شود، و با پایان این حاکمیت با نینوا به حاکمیت پادشاهان مادیا و سپس کیهوسروف منتقل می شود (کلید 4، ص 112). به گفته برخی از کتاب ها، آشوریان که از طرف بابل آمده بودند، در دره های نینوا و دیگل حکومت می کردند؛ اما به خاطر اینکه کردها از قبایل آری بودند، نه از آشور و نه از مادیان می شدند، اما بسیاری از کلمات از زبان های آشوری و کِلدی در کردستان یافت می شدند (جلد ۴، ص ۱۱۱). برخی منابع این خط را ادامه می دهند و سوریان و نستوری ها را که در این منطقه زندگی می کردند، به عنوان فرزندان آشوریان توصیف می کنند (کلید ۴، صفحه ۱۷۷).