Azerbaycan

آذربایجان یک منطقه تاریخی است که در منابع باستان و دوران اسلامی تاریخ کرد، برای توصیف بخش شرقی جغرافيایی که در آن کرد ها زندگی می کردند و مسکونی های کرد ها، به طور مکرر ذکر می شود. در منابع اولیه، منطقه هم یکی از مناطق ساکنین جمعیت کرد است و هم در میان عناوین تاریخ و جغرافی در مورد منطقه قرار می گیرد. ## در ادبیات جغرافیایی، آذربایجان یکی از مناطقی است که با ایران، سنند، هوراسان، سیسیستان و حاشیه بحر خار در کنار نیمی از شرق جهان اسلام تشکیل شده است (جلد ۲، ص ۱۸). یاقوت الحموی مناطق پرجمعیت کردستان را جزایر، جبیل، ارمنستان و آذربائیجان (جلدی ۲، ۲۶) می داند. ## منطقه رویدادهای سیاسی و نظامی نیز صحنه ای است که رویدادهای نظامی و سیاسی مربوط به کردستان نیز در آن رخ می دهد. خورناتیسی می نویسد که بنیانگذار دولت ساسانی، I. آردیسیر<unk>ین، یک رهبر پارتی را که به او متمرد بود، از کرک تا آذربایجان تعقیب می کند (جلد ۱، ص ۷۷). در توصیف جغرافیایی منطقه، آذربائیجان با مسکونی های کرد داخلی می شود: جغرافیای Mardastan که از شمال شرقی دریاچه وان به سرزمین های آذرباییجان و ایران امروزی واقع شده است، یکی از این نمونه ها است (جلद ۱،ص ۷۸). ## خانوارهای کرد و مرزها حاکمیت خانوار های کرد به آذربایجان نیز گسترش می یابد. سرزمین حاکمیت مروانی ها که بین سال های 983-1085 در Mezopotamia شمالی حاکم بودند، از مسعود به منطقه اهلت در جنوب، تا شهر سلماس آذربائیجان در شرق و دیاربکیر در غرب گسترش می یافتند (کلد 1، ص. 129). در حالی که رِوادی ها یکی از قدیمی ترین امارات کرد محسوب می شوند و گفته می شود که بخش بزرگی از آذربایجان را در بر می گیرد (جلد ۲، ص ۶۱). جغرافیاگران دوره ملیک نیز آذربایجانی را در حدود این منطقه بر می گیرند؛ به عنوان مثال، کلکاشندی، مرز غربی منطقه Cibal را آذربائیجان می داند (جلدی ۲، صفحه ۵۶) و مرز آذرباییجان را نیز در مناطق همسایه تعیین می کند (جلده ۲، صفحۀ ۶۰). در حالی که دامنه جغرافیایی کردستان را توصیف می کند، بخش جنوبی استان آذربایجان غربی نیز در این چارچوب قرار می گیرد (جلد ۲، ص ۵۵).