Strabon

استرابون (۶۴ ق.م. - ۱۹ م.)، جغرافی‌دان، مورخ و فیلسوف یونانی است که به عنوان یکی از مهم‌ترین نویسندگان دوران باستان شناخته می‌شود. او به دلیل تولدش در آماسیا در سال ۶۳/۶۴ ق.م. با عنوان "استرابون آماسیایی" شناخته می‌شود و آثار خود را به زبان یونانی (یونانی باستان) نوشته است (جلد ۱، ص. ۳۰).

آثار او

مشهورترین اثر استرابون، کتاب جغرافیایی او با عنوان Geographika [جغرافیا] است که شامل هفده جلد می‌شود. علاوه بر این، همانطور که از مقدمه کتاب جغرافیا و سپس از برخی نویسندگان باستان آموخته شده است، او اثری به نام Historika Hypomnemata [یادداشت‌های تاریخی] نیز نوشته است که به دست ما نرسیده است (جلد ۱، ص. ۳۰).

اهمیت از منظر تاریخ کرد

Geographika از این جهت که برخی اطلاعات مربوط به دوران باستان تاریخ کرد را تنها در متن خود جای داده است، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. استرابون از تبعید اریتریایی‌ها توسط پارس‌ها و اسکان آنها در Gordyene و ماندن بقیه در Antakya سخن می‌گوید (۱۶.۱.۲۵ و ۱۶.۲.۵). این اطلاعات تنها توسط استرابون ذکر شده و در هیچ منبع دیگری یافت نمی‌شود (جلد ۱، ص. ۳۱).

برای اولین بار در اثر استرابون، به قومی به نام Mardlar/Amardiler به طور گسترده پرداخته شده است. استرابون این گروه را به عنوان یک قبیله پارسی معرفی می‌کند و او اولین کسی است که ماردها را با یک جغرافیای خاص مرتبط می‌سازد. در Geographika، ماردها ابتدا با Anariakiler در منطقه Hyrcania مرتبط می‌شوند (۱۱.۶.۱-۲)؛ در ادامه همان بخش، استرابون Amardiler را که در مرزهای کوه‌های Media و Armenia زندگی می‌کنند، همراه با اقوامی مانند Gelae، Cadusii، Vitii و Anariake ذکر می‌کند (۱۱.۶.۴-۷) (جلد ۱، ص. ۳۱).

اثر استرابون به طور غیرمستقیم نیز منبع بحث‌های مرتبط با تاریخ کرد است. Briant با این نتیجه‌گیری که گروه Kardakes که معادل فارسی آن Kurtaš است، شامل تعلقات قومی مختلفی می‌شود، با استناد به Geographika استرابون، اشاره می‌کند که این گروه نیروهای پیاده‌نظامی بودند که در ارتش پارس با ویژگی‌های فیزیکی خود برجسته بودند (جلد ۱، ص. ۲۸).