İbn Haldûn

İbn Haldûn (1 Ramazan 732 / 27 Mayıs 1332 – 26 Ramazan 808 / 17 Mart 1406), Tunus doğumlu, Kahire'de vefat eden ünlü tarihçi ve düşünürdür. Kürt tarihinin Antikçağ ve İslami dönem kaynakları arasında yer tutar.

İlk eğitimini babasından alan İbn Haldûn, daha sonra Kuzey Afrikalı birçok âlimden ders okuyarak Arap dili ve edebiyatı, hadis, fıkıh, fıkıh usûlü, kelâm, mantık, felsefe ve matematik gibi çeşitli alanlarda ilim tahsil etmiştir. Hayatının ilk yirmi yılını Tunus'ta, yirmi altı yılını Cezayir, Fas ve Endülüs'te, dört yılını yine Tunus'ta, son yirmi dört yılını da Kahire'de geçirmiştir (Cilt 1, s. 126).

İyi bir eğitim almış olan İbn Haldûn, küçük yaştan itibaren ilim ve fikir hayatına ilgi duymuş, aynı zamanda bir siyasetçi olarak Merînî, Hafsî ve Abdülvâdî hânedanlarının yönetiminde önemli rol oynamıştır. Sık sık kabileler arasında dolaşarak bedevî kabile hayatını yakından tanımıştır (Cilt 1, s. 126).

İbn Haldûn'un etkisi çağdaşı tarihçiler üzerinde de görülür. 784/1382'de Mısır'a gelen İbn Haldûn ile dönemin önde gelen âlimi Makrîzî defalarca görüşmüş ve ondan önemli ölçüde etkilenmiştir (Cilt 1, s. 196).