el-Mekîn

el-Mekîn (el-Mekîn Circis İbnü'l-Amîd), Arapça kaleme aldığı genel tarih eseriyle tanınan bir tarihçidir. Bu eserin Eyyûbîlere ayrılan bölümü, Selâhaddîn sonrası Eyyûbî tarihinin temel kaynakları arasında sayılır (Cilt 1, s. 182).

el-Mekîn'in genel tarih kitabının, İbn Vâsıl'ın et-Târîhü's-Sâlihî adlı eseriyle gösterdiği yakın benzerlik, müellifin İbn Vâsıl'dan yoğun bir biçimde yararlandığını düşündürmektedir (Cilt 1, s. 182). Eserin Ahbârü'l-Eyyûbiyyîn olarak anılan kısmı 602/1205-658/1260 yıllarını kapsamakta ve özellikle el-Melikü'l-Kâmil'in vefatından sonraki Eyyûbî tarihi için ayrıntılı bilgiler içermektedir (Cilt 1, s. 182). Bununla birlikte müellifin zaman zaman malzemesini gelişigüzel kullandığı ve kronolojik hatalara düştüğü kaydedilir (Cilt 1, s. 182).

el-Mekîn'in eserinin söz konusu bölümü, Avrupa'da erken dönemde ilgi görmüş Arapça tarih çalışmaları arasında yer alır. Metin, 1625 yılında Arapça aslıyla birlikte Latinceye çevrilerek (T. Erpenius, Historia Saracenica, Leiden 1625) Arapça yazılıp Avrupa'da popüler olan ilk tarihî çalışmalar arasına girmiştir (Cilt 1, s. 182). Ahbârü'l-Eyyûbiyyîn kısmı ise daha sonra Claude Cahen tarafından yayımlanmıştır (Cilt 1, s. 182).