Nasturiler

نسوری ها یک جامعه مسیحی هستند که در جغرافیای کردستان، به ویژه در اطراف کوه های حقاری و موسلی زندگی می کردند؛ منابع جغرافیایی عثمانی نشان می دهد که بسیاری از کلدی ها و نسوریها کوه های الحقاری را که در مرکز موسلی و اطراف آن تا دریاچه رومیه در اجمیستان گسترش می یابد، به وطن خود گرفتند (کلد 4، ص 102). در منابع تاریخ کرد، نستوری ها به عنوان یک جامعه همسایه که قرن ها در داخل کرد ها زندگی می کردند، در آثار جغرافیایی و اسناد آرکائیو عثمانی قرار دارند (جلد ۴، ص ۱۰۲؛جلد ۳، ص ١٠۲). در آثار جغرافیایی اواخر زمان عثمانی نشان داده شده است که جوامع نستوری و کلدانی از فرزندان کلدان و سوریان قدیمی هستند و به نسل کرد تعلق ندارند (کلد ۴، ص ۱۱۲). منابع که جزیری-ی اولیا را شناخته می کنند، گزارش می دهد که در این منطقه، همراه با ارمنیان و سورانیان، نستوریان نیز زندگی می کردند و پدران نستری ها، مار شمعون، در چولمرک ساکن بودند (کلڈ ۴،ص ۱۷۷). ## در ماده شدمینان از کاموسوسوس و سوابق آبادی، جمعیت این قصر مربوط به سنگی حق حقانی وولایت وان به عنوان حدود ۳۰۰۰ نستوری، ۲۰۰۰ اسرائیلی و ۱۵۰۰۰ کرد و ترک داده شده است (جلد ۴، ص ۱۳۳). در سوابق مربوط به جمعیت منطقه الجزایر نوشته شده است که ده نفر از قبیله اش اسلام، بقیه یهودیان، کلدانیان و نستوری هستند (سوابق ۴، ۱۶۶). در طبقه بندی های جمعیت در سلمان های ولایت، غیرمسلمان ها به صورت جداگانه به عنوان رومیان، ارمنیان، یهودیان ، سوریان و نیستوری ها ثبت شده اند (سابک ۴، ۲۶۲). در میان نقشه های ارشیو عثمانی، یک نقشه وجود دارد که تعداد جمعیت کرد ها، ارمن ها و نسترین ها در ولایت های وان و بیتلیس را نشان می دهد (سابهق ۳، ۱۱۴). در آرکائیو عثمانی نیز خواسته های اداری نستوری ها ثبت شده است: در سند سدارت نامه نامه عربی مربوط به پیوستن ملت پاتریک نستری به یکی از ولایت های موسل یا اروزورم به عنوان اداری در سال 1846 (جلد 3، ص 60) است. روابط کرد- ارمنی-نستوری موضوعی است که در کتالوگ های نظارت در داخل خود موجود است (جلده 3،ص 102). در سند ستاره نامه نامه نامه ای در مورد مسائل زمینی میان کرد ها و نستوری ها در موسل وجود دارد (جلد ۳، ص ۹۴). منابع می نویسند که روابط کرد ها با ارمنی ها و نیستوریها تا حد زیادی در چارچوب وقایع عسکری توسعه یافته است و کشورهای اروپایی، به ویژه روسیه و ایران، نیز در این مسائل شرکت می کنند (جلدی ۳، صفحه ۷۹). ## جنگ جهانی اول و بعد از جنگ جهانی دوم در فهرست های مربوط به تسلیح نستوری ها ثبت شده است (جلد 3، ص 107). در اسناد مربوط به دوران متارکه، تلاش های انگلیسی برای سکونت دادن وان نستوری ها در منطقه امدی که با تشکیل ائتلاف بین سیعت تاها و نصوری ها به ایران وارد شده بودند، و گزارش هایی در مورد اینکه سیعت طاها با ائتلاف با نصوریها شهرت خود را در میان قبیله ها از دست داده است، ذکر شده است (جلد 3، ص 119). در همین دوران گزارش هایی نیز وجود دارد که نشان می دهد نیروهای تشکیل شده از نستوری ها وظیفه ی گاندرانه ای برای حفظ روستاهای مسیحی را انجام داده اند (جلد ۳، ص ۱۲۶).