Bitlis

Bitlis, antik Niphates dağlarının lokalizasyonunda Bitlis-Siirt güzergâhıyla ilişkilendirilir (Cilt 1, s. 48). Erken İslamî dönemde Bitlis-Hîzân ile Siirt-Ma‘den arasındaki Bahismî Dağları’nda, Mervânî hanedanının kökenindeki Bâz gibi figürler yaşamıştır (Cilt 1, s. 129).

Kaynaklar Bitlis’i çoğu zaman Ahlat, Erciş, Muş ve kısmen Cezîre ile birlikte anar; “Dördüncü Ermenistan” tarifinde Ahlat, Bitlis, Erciş ve Muş sayılır (Cilt 2, s. 59). Yakut el-Hamevî de Zencan, Erzen, Bitlis, Ahlat ve Hirtbirt’i birlikte zikreder (Cilt 2, s. 60); bir dönem Meyyâfârikîn, Urfa, Ahlat ve Van ile birlikte Bitlis de tek bir yönetim altında toplanmıştır (Cilt 2, s. 64).

Kaynaklar Bitlis’in ağaçlık ve tarımsal ürünler bakımından zengin, bereketli bir kent olduğunu, ancak zamanla önemini yitirerek küçük bir şehre dönüştüğünü aktarır (Cilt 2, s. 97). Kürt tarihinin temel kaynaklarından Şerefnâme’nin müellifi Şeref Han, Bitlisî nisbesiyle anılır (Cilt 1, s. 211).