YerUzman Onaylı
Bitlis
Bitlis, antik Niphates dağlarının lokalizasyonunda Bitlis-Siirt güzergâhıyla ilişkilendirilir (Cilt 1, s. 48). Erken İslamî dönemde Bitlis-Hîzân ile Siirt-Ma‘den arasındaki Bahismî Dağları’nda, Mervânî hanedanının kökenindeki Bâz gibi figürler yaşamıştır (Cilt 1, s. 129).
Kaynaklar Bitlis’i çoğu zaman Ahlat, Erciş, Muş ve kısmen Cezîre ile birlikte anar; “Dördüncü Ermenistan” tarifinde Ahlat, Bitlis, Erciş ve Muş sayılır (Cilt 2, s. 59). Yakut el-Hamevî de Zencan, Erzen, Bitlis, Ahlat ve Hirtbirt’i birlikte zikreder (Cilt 2, s. 60); bir dönem Meyyâfârikîn, Urfa, Ahlat ve Van ile birlikte Bitlis de tek bir yönetim altında toplanmıştır (Cilt 2, s. 64).
Kaynaklar Bitlis’in ağaçlık ve tarımsal ürünler bakımından zengin, bereketli bir kent olduğunu, ancak zamanla önemini yitirerek küçük bir şehre dönüştüğünü aktarır (Cilt 2, s. 97). Kürt tarihinin temel kaynaklarından Şerefnâme’nin müellifi Şeref Han, Bitlisî nisbesiyle anılır (Cilt 1, s. 211).
Kaynaklar
Kürt Tarihinin Kaynakları, Cilt 1: ANTİKÇAĞ VE İSLAMÎ DÖNEM KAYNAKLARI (2023)
Yazarlar: Muhammet Yücel, Abdurrahman Acar, Nevzat Keleş, Hakan Can, Yusuf Baluken, Bedrettin Basuğuy
Sayfalar: 48, 129, 211
Kürt Tarihinin Kaynakları, Cilt 2: İSLAMÎ DÖNEM COĞRAFYA VE SEYAHAT KİTAPLARI (2023)
Yazarlar: İbrahim İbrahimî, Hakan Can
Sayfalar: 59, 60, 64, 97
Kaynaklar “Kürt Tarihinin Kaynakları” serisinden alınmıştır. Seri editörleri: Nurettin Beltekin, Serdar Şengül, Ercan Çağlayan.
Bu makale, arşivimize sorulan sorulardan derlenmiş ve uzman akademisyen tarafından incelenip onaylanmıştır. Tüm bilgiler cilt ve sayfa kaynaklıdır.