CihPispor Pejirandiye
Erciş
Erciş, Van Gölü'nün kuzeyinde yer alan ve Kürt tarihinin kaynaklarında İslamî dönemden Osmanlı'nın son yıllarına kadar süreklilik içinde anılan tarihî bir şehirdir. Öyle ki Osmanlı süreli yayınlarında Van Gölü kimi zaman doğrudan "Erciş Gölü" adıyla, Kürdistan ile Ermeniye arasındaki en büyük göl olarak tanıtılır (Cilt 4, s. 85).
İslamî dönem coğrafya ve seyahat kitaplarında Erciş, "Ermenistan" diye adlandırılan geniş bölgenin önde gelen şehirleri arasında sayılır. Bu kaynaklarda bölge dört parçaya ayrılarak anlatılır; "Üçüncü Ermenistan" şehirleri sıralanırken Kalkila (Kalikila), Hilat (Ahlat) ve Bacunis ile birlikte Erciş de zikredilir (Cilt 2, s. 59). el-Bağdâdî, Ermenistan'ın en önemli şehirlerini Şamşat, Kalikila, Erciş ve Bacunis olarak sayar; Yakut el-Hamevî de bu bilgiyi değiştirmeden tekrarlar (Cilt 2, s. 60). Bu kaynakların ortak vurgusu, Azerbaycan, Ran ve Ermenistan halklarının önemli bir bölümünü Kürtler'in oluşturduğu yönündedir (Cilt 2, s. 60).
Erciş'in içinde yer aldığı coğrafya, Ortaçağ'da Kürt hanedanlarının nüfuz alanına girer. Mervânîler'in (Benî Mervân) hâkim olduğu bölge güneyde Musul'dan başlayıp Ahlat hududuna kadar uzanmaktaydı (Cilt 1, s. 129). Dustekî-Mervanî Kürt Devleti (h. 345-489 / m. 956-1095), Kürtler'in Cezîre'de hüküm sürdüğü dönemin en belirgin örneği sayılır; bu devletin nüfuzu Ahlat, Van ve Bitlis dâhil geniş bir alanı kapsamış, çevredeki mîrler kendisine bağlılıklarını bildirmişti (Cilt 2, s. 64).
Osmanlı arşiv belgelerinde bölgenin idarî ve malî kayıtları açısından zenginliği dikkat çekicidir: Van, Erciş, Adilcevaz gibi Kürtler'in yoğun olarak yaşadıkları yerlere ilişkin yüzlerce tımar ruznamçe kaydına rastlanmaktadır (Cilt 3, s. 29).
Osmanlı'nın son döneminde Erciş, Van Vilayeti'nin bir kazası olarak idarî taksimatta düzenli biçimde yer alır (Cilt 4, s. 119; Cilt 4, s. 142). Kürdistan Eyaleti tasniflerinde Van Livası'na bağlı kazalar arasında Bargiri, Adilcevaz ile birlikte Erciş de sayılmıştır (Cilt 4, s. 247; Cilt 4, s. 261). Salname kayıtlarına göre Erciş Kazası 122 köy ve 6 nahiyeden oluşmaktaydı (Cilt 4, s. 126). Erciş, Adilcevaz ve Bargiri kasabaları Van mutasarrıflığına bağlı kaza merkezleri olarak Van Gölü çevresinde konumlanır; bu kaynaklarda Bargiri ile Erciş arası yedi saat, Erciş ile Adilcevaz arası on iki saat olarak verilir (Cilt 4, s. 143). Erciş aynı zamanda Sivas'tan Bayburt, Erzincan, Erzurum ve Malazgirt üzerinden Van'a uzanan posta yolu güzergâhında bir durak idi (Cilt 4, s. 139). Coğrafî olarak Van Gölü kıyısındaki kazalardan biri sayılan Erciş'ten doğan Haydar Bey ve Orta nehirleri göle dökülmektedir (Cilt 4, s. 277).
Cumhuriyet'in kuruluş sürecinde de Erciş'in adı kaynaklara yansır: Vilayat-ı Şarkiye'nin Ermenistan'a terkine yönelik söylemlere tepki gösteren Van bölgesi ileri gelenleri arasında Erciş Belediye Başkanı Muştak Bey de yer almıştır (Cilt 3, s. 140).
Çavkanî
Kürt Tarihinin Kaynakları, Cild 1: ANTİKÇAĞ VE İSLAMÎ DÖNEM KAYNAKLARI (2023)
Nivîskar: Muhammet Yücel, Abdurrahman Acar, Nevzat Keleş, Hakan Can, Yusuf Baluken, Bedrettin Basuğuy
Rûpel: 129
Kürt Tarihinin Kaynakları, Cild 2: İSLAMÎ DÖNEM COĞRAFYA VE SEYAHAT KİTAPLARI (2023)
Nivîskar: İbrahim İbrahimî, Hakan Can
Kürt Tarihinin Kaynakları, Cild 3: OSMANLI ARŞİV BELGELERİ
Nivîskar: Hakî Kaya, Uğur Bayraktar, Şeyhmus Bingül, Hüseyin Siyabend Aytemur, Sinan Hakan
Kürt Tarihinin Kaynakları, Cild 4: OSMANLI MATBUATI VE SÜRELİ YAYINLAR (2022)
Nivîskar: Yasemin Aygün, Şeyhmus Bingül, Maşallah Bingöl
Çavkanî ji rêzeya “Kürt Tarihinin Kaynakları” hatine girtin. Edîtorên rêzeyê: Nurettin Beltekin, Serdar Şengül, Ercan Çağlayan.
Maddeyên têkildar
Ev gotar ji pirsên ji arşîva me hatine kirin hatiye berhevkirin û ji aliyê akademîsyenekî pispor ve hatiye pejirandin. Hemû agahî bi cild û rûpelê çavkanîkirî ne.