شوێنپەسەندی پسپۆڕ
Erciş
Erciş, Van Gölü'nün kuzeyinde yer alan ve Kürt tarihinin kaynaklarında İslamî dönemden Osmanlı'nın son yıllarına kadar süreklilik içinde anılan tarihî bir şehirdir. Öyle ki Osmanlı süreli yayınlarında Van Gölü kimi zaman doğrudan "Erciş Gölü" adıyla, Kürdistan ile Ermeniye arasındaki en büyük göl olarak tanıtılır (Cilt 4, s. 85).
İslamî Dönem Kaynakları
İslamî dönem coğrafya ve seyahat kitaplarında Erciş, "Ermenistan" diye adlandırılan geniş bölgenin önde gelen şehirleri arasında sayılır. Bu kaynaklarda bölge dört parçaya ayrılarak anlatılır; "Üçüncü Ermenistan" şehirleri sıralanırken Kalkila (Kalikila), Hilat (Ahlat) ve Bacunis ile birlikte Erciş de zikredilir (Cilt 2, s. 59). el-Bağdâdî, Ermenistan'ın en önemli şehirlerini Şamşat, Kalikila, Erciş ve Bacunis olarak sayar; Yakut el-Hamevî de bu bilgiyi değiştirmeden tekrarlar (Cilt 2, s. 60). Bu kaynakların ortak vurgusu, Azerbaycan, Ran ve Ermenistan halklarının önemli bir bölümünü Kürtler'in oluşturduğu yönündedir (Cilt 2, s. 60).
Ortaçağ Kürt Hanedanları
Erciş'in içinde yer aldığı coğrafya, Ortaçağ'da Kürt hanedanlarının nüfuz alanına girer. Mervânîler'in (Benî Mervân) hâkim olduğu bölge güneyde Musul'dan başlayıp Ahlat hududuna kadar uzanmaktaydı (Cilt 1, s. 129). Dustekî-Mervanî Kürt Devleti (h. 345-489 / m. 956-1095), Kürtler'in Cezîre'de hüküm sürdüğü dönemin en belirgin örneği sayılır; bu devletin nüfuzu Ahlat, Van ve Bitlis dâhil geniş bir alanı kapsamış, çevredeki mîrler kendisine bağlılıklarını bildirmişti (Cilt 2, s. 64).
Osmanlı Dönemi
Osmanlı arşiv belgelerinde bölgenin idarî ve malî kayıtları açısından zenginliği dikkat çekicidir: Van, Erciş, Adilcevaz gibi Kürtler'in yoğun olarak yaşadıkları yerlere ilişkin yüzlerce tımar ruznamçe kaydına rastlanmaktadır (Cilt 3, s. 29).
Osmanlı'nın son döneminde Erciş, Van Vilayeti'nin bir kazası olarak idarî taksimatta düzenli biçimde yer alır (Cilt 4, s. 119; Cilt 4, s. 142). Kürdistan Eyaleti tasniflerinde Van Livası'na bağlı kazalar arasında Bargiri, Adilcevaz ile birlikte Erciş de sayılmıştır (Cilt 4, s. 247; Cilt 4, s. 261). Salname kayıtlarına göre Erciş Kazası 122 köy ve 6 nahiyeden oluşmaktaydı (Cilt 4, s. 126). Erciş, Adilcevaz ve Bargiri kasabaları Van mutasarrıflığına bağlı kaza merkezleri olarak Van Gölü çevresinde konumlanır; bu kaynaklarda Bargiri ile Erciş arası yedi saat, Erciş ile Adilcevaz arası on iki saat olarak verilir (Cilt 4, s. 143). Erciş aynı zamanda Sivas'tan Bayburt, Erzincan, Erzurum ve Malazgirt üzerinden Van'a uzanan posta yolu güzergâhında bir durak idi (Cilt 4, s. 139). Coğrafî olarak Van Gölü kıyısındaki kazalardan biri sayılan Erciş'ten doğan Haydar Bey ve Orta nehirleri göle dökülmektedir (Cilt 4, s. 277).
Cumhuriyet Dönemi
Cumhuriyet'in kuruluş sürecinde de Erciş'in adı kaynaklara yansır: Vilayat-ı Şarkiye'nin Ermenistan'a terkine yönelik söylemlere tepki gösteren Van bölgesi ileri gelenleri arasında Erciş Belediye Başkanı Muştak Bey de yer almıştır (Cilt 3, s. 140).
سەرچاوەکان
Kürt Tarihinin Kaynakları, بەرگی 1: ANTİKÇAĞ VE İSLAMÎ DÖNEM KAYNAKLARI (2023)
نووسەران: Muhammet Yücel, Abdurrahman Acar, Nevzat Keleş, Hakan Can, Yusuf Baluken, Bedrettin Basuğuy
لاپەڕەکان: 129
Kürt Tarihinin Kaynakları, بەرگی 2: İSLAMÎ DÖNEM COĞRAFYA VE SEYAHAT KİTAPLARI (2023)
نووسەران: İbrahim İbrahimî, Hakan Can
Kürt Tarihinin Kaynakları, بەرگی 3: OSMANLI ARŞİV BELGELERİ
نووسەران: Hakî Kaya, Uğur Bayraktar, Şeyhmus Bingül, Hüseyin Siyabend Aytemur, Sinan Hakan
Kürt Tarihinin Kaynakları, بەرگی 4: OSMANLI MATBUATI VE SÜRELİ YAYINLAR (2022)
نووسەران: Yasemin Aygün, Şeyhmus Bingül, Maşallah Bingöl
سەرچاوەکان لە زنجیرەی «Kürt Tarihinin Kaynakları» وەرگیراون. ئەدیتۆرانی زنجیرە: Nurettin Beltekin, Serdar Şengül, Ercan Çağlayan.
بابەتە پەیوەندیدارەکان
ئەم وتارە لە پرسیارەکانی ئەرشیفەکەمانەوە کۆکراوەتەوە و لەلایەن ئەکادیمیستێکی پسپۆڕەوە پێداچوونەوەی بۆ کراوە و پەسەند کراوە. هەموو زانیارییەک بە بەرگ و لاپەڕە سەرچاوەدارە.