Zengîler

زنگی ها خاندان آتابیگ هستند که در قرن 12 میلادی در سلطه موسلی و حلب حاکم بودند و در ظهور خانواده ایوبی نقش تعیین کننده ای داشتند؛ در منابع سال های حکومت بنیانگذار خاندان به عنوان 521-541 / م 1126-1146 (جلد 2، س. 73) داده می شود. از نظر تاریخ کرد، زمان زنگی زمانی است که خانواده ایوبی در حکومت دولتی افزایش یافت، قبایل کرد به ثبت رسید و مورخین بزرگ مانند خانواده ابن العصر رشد کردند (جلद 2، s. 73;جلد 1، س.) 165). ## روابط با خانواده ایوبین مورخین نقل مکان خانواده ایوبی که ایوب و اسد الدین شیرخ نماینده آن هستند از منطقه دیبین در مرزهای آذربایجان به تکیریت در عراق را روایت می کنند؛ محل شادی که فرمانروائی تکیرت بود، توسط نیکمدین ایوب گرفته شده است که پس از مرگش پدر سلاخالدین و پس از تولدش به عنوان النجمودین به نام آل ملک الافدال رسید (کل ۲، ص ۷۳). در سال 1139 توسط امام الدین زنگی به عنوان امیر به بیالبک فرستاده شده است (کلد 2، س. 73) ؛ امام الدين زنگی در سال 526 / م 1132 در جنگ با حریف اباسی آل-مسترشیدبلاخ شکست خورده است (جلد 2 ، س. 73). بعد از تغییر قدرت دمشق، نجم الدین ایوب توسط نورالدین زنگي به فرمانروائی دمشق آورده شد؛ و دستیار شریکه، سلاح الدین به عنوان امیر امنیت تعیین شد (کلڈ 2، s. 74). سلطان سلاخالدین پس از مرگ نورالدین زنگین در سال 569 / m. 1174، حاکمیت واقعی را در مصر به دست آورد و نفوذ خود را گسترش داد و قصد گرفت که سرزمین های باقیمانده را از زنگین ها به دست بیاورد (جلد 2، صفحه 74). Subhu'l-A'sha از کلکاشندی نیز ارتباط خود را با موسسات آیوبی، جانشینی از آنها، فاطمی و زنگین را بررسی می کند؛ به این ترتیب، سازمان دولتی زنگین به عنوان یکی از پایه های موسسات ایوبی ثبت شده است (جلद 1، صفحه 195). ## در جغرافیای کرد حاکمیت زنگی ازری زنگی نیز با فعالیت های ساختمانی در شهرهای شلوغ جمعیت کرد نیز اثر گذاشته است: در شهر امید (دیاربکیر) قلعه ای وجود دارد که توسط ملک صالح محمود، پسر نورالدین زنگی ساخته شده است (کلد 2، ص 98). قبیلهای کرد نیز در این دوره به منابع بازتاب یافته اند؛ ابن العصر که قبیلها کرد مانند بوتی و حمیدی را در زمان زینگی و ایوبی تحت عنوان کرده است، می گوید که این قبیلو در نزدیکی موسل قلعه و دیواره ای داشتند (جلد ۲، ص ۱۱۲). در دوران مجدی زینگی، مجدی در ادارۀ اداری نقش های مهمی ایفا کرد؛ برادرش مجدی نیز در اداری ادارۂ زینجی کار کرد و آثار مهمی در زمینه های حدیث و تفسیر نوشت (جلد ۱، ص ۱۶۵). ## در منابع، یکی از منابع اصلی تاریخ عصر است که نامش را از دولت های نورالدین زنجی و سلاح الدین گرفته است. در مجموعه نامه های کادی الفاضل نامه های سلطان سلااح الدین در ابتدا نامه هایی که به فرمانداران و فرمانداران به نام نورالدين زنجی ارسال شده است، در نظر گرفته شده است.