İbnü’l-Esîr

İbnü’l-Esîr olarak tanınan İzzeddin Ali, 4 Cemâziyelevvel 555’te (12 Mayıs 1160) Cizre’de doğmuş, 630/1233’te vefat etmiştir (Cilt 1, s. 125). Hadis, tarih, siyer, edebiyat ve ensâb ilimlerinde otorite olarak kabul edilir (Cilt 1, s. 144); 579/1183’te ailesiyle Musul’a yerleşmiş ve burada dönemin âlimlerinden ilim tahsil etmiştir (Cilt 1, s. 125).

Çok sayıda eser telif etmiş olup en meşhuru el-Kâmil fi’t-Târîh’tir (Cilt 1, s. 134). Eseri, Annâzîler ve Hasanveyhîler gibi Kürt hanedanları hakkında temel kaynaklardandır; İbn Haldûn, Hasanveyhî Emîrliği’ne dair bilgilerin birçoğunu İbnü’l-Esîr’den iktibas etmiştir (Cilt 1, s. 126). Annâzîler hanedanının adını “Benû Annâz” olarak kaydeden tarihçiler arasında o da yer alır (Cilt 1, s. 141) ve ona göre Annâzîler dönemi 130 yıl sürmüştür (Cilt 1, s. 147).

Musul’daki ikameti sırasında Musul Atabegi’nin elçisi olarak Bağdat, Dımaşk, Halep ve Kudüs’e giden İbnü’l-Esîr, bu şehirlerdeki kütüphanelerden ve âlimlerden istifade etmiştir (Cilt 1, s. 165). Eyyûbî tarihi konusunda verdiği bilgilerin, İmâdeddîn el-İsfahanî ve İbn Şeddâd gibi dönemin diğer tarihçileriyle birlikte değerlendirilmesi gerektiği belirtilir (Cilt 1, s. 166).