Dahhak

Dahhak, di çavkaniyên serdema kevnar û îslamî de wek padîşahekî mîtolojîk û zalim tê pênasekirin (Cilt 1, r. 70; Cilt 1, r. 96). Ereb wî wek Biyorasef bi nav dikin, lê Kurd îdia kirine ku ew ji nesla wan el-Ezdhak e (Cilt 2, r. 51; Cilt 2, r. 52). Ji ber du mar an jî kîsikên ku li ser milên Dahhak derketibûn, her roj du mirov dihatin kuştin û diviyabû bi mejiyên wan bihata xwedîkirin (Cilt 1, r. 96; Cilt 2, r. 51). Ev rewşê bû sedem ku gelek mirovên Fars winda bibin (Cilt 1, r. 96).

Wezîrê Dahhak, Armayil (Armāyīl an jî Erail), ji bo rizgarkirina jiyana yek ji ciwanên qurbanîkirî, planek amade kiribû (Cilt 1, r. 70; Cilt 2, r. 51). Li gorî vê planê, wezîr her roj zilamek û berxek serjê dikir û mejiyên wan tevlihev dikir, zilamê din jî ne dikuşt û dişand çiyayan (Cilt 1, r. 96; Cilt 2, r. 23). Herwiha, li herêma Padišwārgar ku ketibû bin desthilatdariya Dahhak, tê gotin ku 21 bajarên cuda hatine avakirin (Cilt 1, r. 70). Di dawiyê de, mirovên di bin serokatiya Feridun (Efridun) de, li dijî Dahhak şer kirin, ew girtin û bi Çiyayê Dünbavend ve girêdan (Cilt 1, r. 96).

Li gorî efsaneyê, ev mirovên ku ji Dahhak hatibûn rizgarkirin û reviyabûn çiyayan, li wir zêde bûn û nesla Kurdan ava kirin (Cilt 1, r. 70; Cilt 1, r. 96; Cilt 2, r. 23). Acem dibêjin ku Kurd bermayiyên xwarina Biyorasef in, lê Kurdan îdia kirine ku el-Ezdhak ji nesla wan e (Cilt 2, r. 51; Cilt 2, r. 52). Ev agahî, ji aliyê wê ve girîng e ku Mardên ku di çavkaniyên klasîk de wek niştecihên heman herêmê têne binavkirin, dibe ku têkiliyek wan bi Kurdan re hebe (Cilt 1, r. 70). Bi tunekirina Dahhak re, ji bo kesên ku reviyabûn çiyayan, derfetek ji bo jiyanek azad derket holê (Cilt 2, r. 51).