Halep

Halep, di çavkaniyan de wek navendek ku gelek zanyar û dîroknas lê jiyane tê zanîn. Dîroknas Ahmed İbnü’l-Adîm di 588/1193’an de li Halep’ê ji dayik bûye (Cilt 1, s. 134); Şeyzerî di 565/1169’an de li Halep’ê bijîjkî kiriye, di dema Selâhaddîn de li Filistin’ê wezîfeyên xetîbî, qadîtî û muhtesibî kiriye (Cilt 1, s. 153). Waîz Sıbt İbnü’l-Cevzî jî li bajarên wek Dımaşk, Kahire û Halep weaz daye (Cilt 1, s. 125).

Halep, ji navendên girîng ên Eyyûbîyan bû. Herevî, ji bo hikûmdarê Eyyûbî yê Halep’ê el-Melikü’z-Zâhir, berhema xwe ya bi navê et-Tezkiretü’l-Hereviyye fi’l-Hiyeli’l-Harbiyye ku derbarê hunera şer de ye, nivîsandiye (Cilt 1, s. 161). Piştî wefata Selâhaddîn, İbn Şeddâd ku berê xwe daye Halep’ê, di 591/1195’an de ketiye xizmeta hikûmdarê Eyyûbî yê Halep’ê el-Melikü’z-Zâhir (Cilt 1, s. 167) û di 14 Safer 632’an de (8 Kasım 1234) li Halep’ê wefat kiriye (Cilt 1, s. 168).

İbnü’l-Esîr, wek balyozê Atabegê Musul’ê çûye Bağdat, Dımaşk, Halep û Kudüs’ê, ji pirtûkxaneyên li van deran sûd wergirtiye û ji zanyarên li wir îstîfade kiriye (Cilt 1, s. 165).