Mardin

Mardin, Yukarı Mezopotamya’da Diyar-ı Rebia bölgesinin kuzey kesiminde; Diyarbekir (Âmid), Silvan, Erzen ve Hasankeyf ile birlikte anılan tarihî bir merkezdir (Cilt 1, s. 87). İbn Havkal’in Cezîre tasvirinde Mardin, Meyyâfârikîn ve Erzen bölgenin başta gelen şehirleri arasında sayılır (Cilt 2, s. 62).

Mardin, eski bir Mervânî şehri olarak âlimleriyle tanınırdı. İbn Asâkir, seyahatleri sırasında uğradığı eski Mervânî şehirleri Bitlis, Duneyser, Erzen ve Mardin’de Mervânîler döneminden kalan birçok âlimle görüşmüş ve eserinde onlardan söz etmiştir (Cilt 1, s. 136). Bir müellif de ilki 529/1135’te Mardin’e olmak üzere 568/1172 yılına kadar birçok yere seyahat gerçekleştirmiştir (Cilt 1, s. 132).

Mardin çevresi, Hemedan ve Şehrezor Dağları’ndan Cizre’den Dicle’ye uzanan dağlık bölgenin bir parçası olarak tarif edilir (Cilt 2, s. 55). Mardin yakınlarında “Aziz Malu” olarak isimlendirilen İbrahim b. … hüküm sürmüştür (Cilt 2, s. 39).